De eerste 12 weken.
Op 19 juni 2003 is Purdy’s eerste nestje geboren. Vanaf de geboorte heb ik een dagboekje bijgehouden en zo de ontwikkelingen van de kittens goed gevolgd.
Dag 1.
Na de geboorte van de vijf kittens ligt Purdy eindelijk moe en voldaan met haar kroost in de werpkist.
Het lukt mij niet om tijdens het eerste wegen het geslacht vast te stellen.
Ook omdat er drie wildkleur en twee blauw zijn geboren heb ik de kittens maar gemerkt met rode nagellak.
Dit aan een linkerpootnageltje of aan een rechterpootnageltje.
Dag 2.
s’Morgens ligt er een van de kittens apart en is niet zo actief. Ik probeer haar te masseren en maak een kruik voor wat extra warmte. Ik krijg van een andere fokker telefonisch een tip om wat dextrose op te lossen in afgekoeld gekookt water. Net als ik het klaargemaakt heb en naar boven kom is ze overleden.
Uiterlijk is er niets aan te zien, ontdaan neem ik het apart en leg het in een doekje.
S’Middags komt er hulp bij het vast stellen van het geslacht van de kittens.
Het zijn twee blauwe katers en twee wildkleur poesjes. Samen verschonen we de werpkist en het meegenomen warmtedekentje wordt onderin gelegd.
Dag 3.
Purdy blijft nu gelukkig wel in de werpkist liggen. Ze heeft vannacht een aantal keren lopen “slepen”. Ze eet goed en likt ook regelmatig de kittens schoon.
S’avonds zie ik al de stand van de oortjes veranderen.
Dag 4.
De navelstrengetjes vallen nu vanzelf af. Het is heerlijk om naar dat gesabbel te kijken.
Ook al zijn ze nog zo klein ze weten elkaar al aardig opzij te duwen voor het beste plekje.
Dag 8.
De “lijm” van de oogjes laat al langzaam los.
Dag 15.
De kittens hebben nu de oogjes open en richten zich steeds meer op en proberen al wat te lopen. De oogjes zijn nu nog prachtig babyblauw.
zal pas na 12 weken doorkleuren naar de uiteindelijke oogkleur. Ook de melktandjes komen nu door.
Dag 17.
Ze zitten vanaf vandaag rechtop en lopen ook al wel wankelend rond.
De staartjes pieken hierbij rechtop zo houden ze hun evenwicht al iets onder controle.
Dag 22.
Nu 3 weken oud. S’avonds verplaats ik ze naar de huiskamer zodat ze overdag meer contact krijgen met de geluiden en bedrijvigheid in het huis.
Voor deze gelegenheid heb ik een bench aangeschaft met een kittenrekje. Purdy kan er in en uit en de kittens kan ik afentoe toch even apart houden.
De kittens zijn nu al flink in de weer.
Dag 23.
Vandaag ga ik voor het eerst wat vast voedsel proberen. Ik maak een papje met gekookt water van KMR poeder met erdoorheen geprakt wat blikvoer.
Het blijft bij een beetje bekje aflikken.
Dag 24.
De kittens krijgen nu meer belangstelling voor het aangeboden
eten en likken het lepeltje al voorzichtig af.
Dag 25.
Allen proberen nu zelf te eten. Ik zit samen met ze op de grond en let op of ieder wel wat binnenkrijgt. Als je ze oppakt beginnen ze al hard te spinnen.
Wat klinkt dat toch schattig! Vooral twee kittens zijn heel aanhalig en kruipen het liefst in mijn nek.
Als ze wakker zijn zet ik de bench open zodat ze de kamer kunnen verkennen.
Ze vinden het al erg fijn om bij me te zitten.
Dag 26.
Purdy wordt afentoe nog wel wat nerveus van haar door de kamer verkennende kroost en begint ze dan een voor een ze naar boven te slepen.
Vanavond heb ik ze maar weer in de nestkist op de slaapkamer gelegd. Purdy was tevreden met deze plek en liet ze rustig drinken en slapen.
Dag 27.
De kittens zijn het er niet mee eens. Ze willen eruit!
Dus maar weer met het hele spul naar beneden.
Dag 30.
Twee kittens hebben het waterbakje ontdekt en, met wat geproest, hoe je dit moet drinken. Eén klimt al, wel met veel moeite, drie treden van de trap op.
Een geinig gezicht.
Ze zijn nog zo klein en dan het geworstel om een tree te beklimmen. En dan natuurlijk hard piepen want naar beneden is nog véél te eng.
Ook wordt de klimpaal interessant en uitgeprobeerd. Ik houdt ze hierbij wel goed in de gaten omdat ze nog niet op hun pootjes terechtkomen als ze vallen.
Dag 34.
Ze beginnen nu speelgoed leuk te vinden en klimmen de paal in en uit.
De eerste drollen worden gelegd met luid gepiep en verbazing: heb ik dat gedaan?
Nu wordt het tijd om ze zindelijk te maken. Ik heb al een paar plasjes op de bank en achter de tv gevonden. Ik bedenk nu een tactiek dat ze wel door het kittenkattenbakje moeten lopen om bij hun mandje te komen. Dit werkt! Afentoe nog wel een ongelukje.
Vandaag worden ze ook voor het eerst ontwormd. (vijf weken oud)
6 weken.
Ze zijn nu geheel zindelijk en gebruiken de grote kattenbak. Hier heb ik wel houtkorrels ingedaan en geen klontvormend grit. Ze hebben nog wel eens de neiging om van het grit te gaan eten of ermee te spelen. Ze lopen nu allemaal al de trappen op en af. Ook worden alle kattenspeeltjes veel gebruikt en spelen ze wilde spelletjes met elkaar en met Purdy. Vooral met haar staart worden capriolen uitgehaald.
7 weken.
De tweede keer ontwormen. Wat wordt het weer een kliederboel!
9 weken.
De eerste enting dus vandaag naar de dierenarts. Purdy laat ik thuis, dat is toch wat minder stress! De kleintjes gaan met ze allen in de mand.
Bij de dierenarts worden ze omstebeurt geheel nagekeken en geënt. De dierenarts en zijn assistente zijn helemaal verrukt van zulke actieve en niet bange kittens.
Hij blijkt ook een abessijnen liefhebber te zijn!
Thuisgekomen opletten of ze geen ent-reactie krijgen.
Purdy inspecteert ze en laat ze gauw weer bij haar drinken.
12 weken.
Tweede enting. Het gaat gelukkig allemaal weer voorspoedig. De kittens ontwikkelen rondom deze tijd ook hun definitieve oogkleur en krijgen ook al een volwassener uiterlijk.
13 weken.
Helaas breekt nu de tijd aan om afscheid te nemen. De nieuwe eigenaren kunnen niet meer wachten. Gelukkig heb ik het wel zo geregeld dat de kittens omstebeurt en verspreid over de week vertrekken. De eerste wordt op een zondagmiddag opgehaald. Slik, daar gaat ze. Dat is wel even wennen en hier was ik al voor gewaarschuwd door andere fokkers. Dit wordt geen leuke week…De volgende drie breng ik zelf naar hun nieuwe huis. Dat geeft mij de gelegenheid te zien waar ze komen te wonen en al wat bij de eerste introductie te zijn zodat het kitten zich nog wat gesteund voelt door mijn aanwezigheid.
Uiteindelijk is het spul allemaal de deur uit. Purdy zoekt nog wat rond maar vindt het na een tijdje ook wel weer lekker rustig!